Login,
or register.

Ik blijf proberen om toch echt wekelijks een column te schrijven over een van de vele dingen die mij zoal ergeren in het dagelijks leven. Nou moet ik voor deze week echt even melden dat ik mij niet zozeer geergerd heb deze week. Ja dat is vreemd he? Maar ik wil liever deze week even uitweiden over het gebrek aan ergernis dat er leeft in onze maatschappij, of beter nog, het totale gebrek aan het streven naar perfectie!

 

Niemand houdt van strebers, van de perfectionist, maar toch zou iedereen het liefst in een perfecte wereld leven, nietwaar? En dit is precies waar het fout gaat, iedereen wil het ideale leventje leiden, maar is niet van plan daar per direct mee te beginnen. Nee, het ideale leven begint bij een ander, en we wenden ons collectief tot de opdruk van de BN’ers, sterren en andere soort rolmodellen om ons te leiden naar collectieve perfectie.

 

Of de psycholoog, nog zo’n staaltje van schuld afschuiven dat zowat iedereen tegenwoordig gebruikt. Die gozer die eigenlijk jou alleen maar uitspeelt tegen je omgeving en je tegen jezelf aan laat lopen, alsof je jezelf sowieso niet al tegen komt. We zijn verworden tot een mens die de schuld almaar afschuift, ik ben depressief, en het komt door a) mijn slechte leven, b) mijn man die vreemd gaat of c) die enorme gemiste kans. En in plaats van gewoon te pakken wat men pakken kan, gaan we liever doelloos op de bank liggen huilen.

 

Als ik de politiek en Maurice de Hond mag geloven, vindt een groot deel van Nederland dat de maatschappij harder, onfatsoenlijker en moreelloos geworden is, kijkend naar de afgelopen verkiezingen waarin CDA, PVDA en Wilders dit allemaal riepen, en iedereen er nog op ging stemmen ook!

 

Maar dames en heren, jongens en meisjes, de slogan is vreemd genoeg waar, de maatschappij ben jij! Je kunt wel gaan wachten tot iedereen aardig doet op straat, mensen opstaan voor ouderen en je voorrang geven als je van rechts komt. Maar op die manier komen we nooit ergens. Realiseer je nou eens dat niemand het voor je gaat doen, niemand zorgt ervoor dat jij in die droomauto gaat rijden, niemand staat later op voor jou in de tram, en NIEMAND geeft je voorrang.

 

Nee je werk is niet leuk, en nee je hebt alleen maar shit thuis, NEE je bent niet depressief. Jij bent standaard. Klinkt dat als een compliment? Nee, ik dacht ook van niet. Begin vandaag, doe alleen maar wat JIJ wil, kap met die uitzichtloze baan, ga het huis uit, en bedenk waar jij zin in hebt en ga eraan werken om dit mogelijk te maken. Bedenk alleen wel dat ook de klotemomenten bij je leven horen, zonder klotemomenten zijn er natuurlijk ook geen pieken. Maar zorg ervoor de je kutmomenten niet zo vaak aanwezig zijn en piek in godsnaam wat vaker!

 

Mocht je mij tegen komen in de tram, verwacht geen lachje, tenzij je echt mooi en een vrouw bent. Alleen als ik de jongste ben sta ik op voor ouderen, en voorrang neem je, die krijg je toch nooit. En die voorrang staat synoniem voor wat er tegenwoordig mis is met de mensen, iedereen wil voorrang, maar wil hem krijgen, niemand neemt hem. VECHT VOOR WAT JE WILT!

1 comments comment now